Replik.Co
rsz dream

Dreamers Replikleri (2003)

Kalbimin atışını duyuyordum. Acaba polis kovaladığı için mi böyleydi yoksa aşık olduğumdan mı bilmiyorum.

Yönetmen: Bernardo Bertolucci
Oyuncular: Michael Pitt, Louis Garrel, Eva Green

Ben en aç gözlülerdendim. Hani şu ekranın dibinde oturanlardan. Neden bu kadar yakın?
Belkide görüntüler ilk bize ulaşsın diye. Hâlâ yepyeniyken, hâlâ tazeyken.
Arka sıralara atlamadan önce temizken, seyirciden seyirciye, koltuktan koltuğa
yansıyarak sonunda bir pul boyutuna projeksiyon odasına dönmeden. Belki de perde
gerçek bir perdeydi, dğnyayla aramıza çekilmişti.

Kalbimin atışını duyuyordum. Acaba polis kovaladığı için mi böyleydi yoksa aşık olduğumdan mı bilmiyorum.

Sevgili Matthew ilham bebek gibidir. Dünyaya gelmek için uygun zamanı beklemez.
Ne yazıkkı zavallı şairi hiç düşünmez.

Bir ilham ötekini etkiler.

Biri isteyince sevgi olmaz sadece kanıtı olur.

Çevremize baktığımızda gördüğümüz nedir, kaos. Tam bir kaos. Ama yukardan Tanrının baktığı
gibi bakınca herşey yerine oturuyor. Çocuklarımın gösteriler oturma eylemleri
çıkardıkları olaylarla toplumu sadece tahrik etmekle kalmayıp herşeyi değiştireceklerini
sanıyorlar.

Beni iyi dinle, dünyayı değiştirmeden önce onun bir parçası olduğunu kabul et.
Böylece dışardan durup bakamazsın.

Farkettim ki her şeye ne kadar bakarsak; masaya, üstündeki eşyalara, buzdolabına
odaya, burnunuza, dünyaya birden bütün şekil ve boyutlarda kozmik uyum olduğunu
farkedeyorsunuz. Nedenini merak ediyordum ve nedenini bilmiyorum. Tek bildiğim
öyle olduğu.

– Babam saçmalıyor.
+ Bence şanslısınız. Keşke benim ailem de böyle olsaydı.
– Başka aile her zaman çok daha iyidir. Ve her nedense büyükanne
ve büyükbabalarımız her zaman en iyisidir.
+ Bu kesinlikle doğru, daha önce aklımıza gelmemişti.

– Herkesin babası var.
+ Evet ama Tanrının olmaması, (babamın) onun (tanrının) yerini alacağı manasına gelmez.

Film yönetmeni bir bakıma röntgenci gibidir. Kamera sanki anne babanın yatak odasının
anahtar deliği. Onları gözetliyorsun, iğrenç bir şey. Suçluluk duyuyorsun.
Ama yine de bakmadan edemiyorsun. Bu filmleri suç, yönetmenleri suçlu yapıyor.
Yasadışı olmalıymış gibi.

İhtilal bir gala yemeği değil, edebi bir yazı, resim ya da bir halı değil.
O kadar nezaket, sükunet ve incelikle yapılamaz ne de yumuşaklık dostluk kısıtlama ve bonkörlükle.
İhtilal bir baş kaldırı, bir şiddet gösterisi, bir sınıfın diğerini devirdiği
bir olay.

– Hayran olduğun kızıl muhafızların hepsi aynı kitabı taşıyor, aynı şarkıyı
söylüyor, aynı sloganı atıyorlar. Yanı bu büyük epik filmde herkes
figüran. Herkes.. Bu benim için çok ürkütücü. Tüylerimi diken diken ediyor.
Çünkü büyük bir zıtlık var.
+ Neden?
– Çünkü söylediklerine gerçekten inansaydın dışarda olurdun.
+ Nerde?
– Dışarda. Sokakata.
+ Seni anlamıyorum.
– Evet anlıyorsun. Olaylar dışarda. Çok önemli olabilecek bir şey,
durumu değiştirebilecek bir şey. Bunu ben bile anlıyorum ama dışarda değilsin.
Benimle içerdesin, pahalı şarap içerek filmlerden Maoculuktan söz ediyorsun.
+ Bu kadar yeter!
– Nedenini söyle..
+ Yeter dedim.
– Kendine sor. Çünkü bence gerçekten inanmıyorsun. Lambayı alıp posterlerini
asıyorsun, bence sen, bence..
+ Fazla konuşuyorsun!

– Bunu yapma, bu yanlış. Bunu sakın yapma.
+ Bu yanlış değil bu harika.
– Bu şiddet. Bu şiddet tamam mı!..
+ Şiddet değil yanılıyorsun. Gel benimle.
– Bu sadece faşizim özentisi tamam mı!
+ Faşist olan ben değilim polisler faşist.
– Bu nedenle insanlara vurup onları öldürüyorlar.
+ Beni anlamıyorsun..
– Bu onların yolu tamam mı onların yolu. Bizim yolumuz değil. (Elini alnına götürerek) Biz bunu kullanırız. Sevgiyi kullan.

FRAGMANI BURADAN İZLEYEBİLİRSİNİZ

Replik Puanı:
Avatar

Replik.co

Kendimi avucumun içi gibi tanıyorum. Her tepkimi önceden görebiliyorum. Hayatım hava yastıklarıyla emniyet kemerleri arasında sıkışmış kalmış. Bu noktaya ulaşmak için herşeyi yaptım, ulaştım da ama sıkıntıdan ölüyorum. En zoru hala hayatta olduğumun farkında olmam.

~ Mr. Nobody